Ik heb Ally even voorgelezen.
Dank je, Ray. Ik heb een lange dag gehad.
Ik heb uit Repelsteeltje voorgelezen. - Leuk.
Weet ik niet. Ik zei voor de grap: Als je zonder shampoo in 'n toren woont...
met heel lang haar, dan kan het flink smerig worden.
Nu wil ze naar de kapper. - Dat is geen probleem.
Nu meteen.
Je gaat me niet vertellen dat ik... - Ik ben klaar, mama.
Ze heeft een dollar fooi voor je.
Doe of je verrast bent.
Ik ben Ray. Ik woon op Long Island met m'n vrouw Debra...
m'n dochtertje van zes en m'n tweeling van twee.
M'n ouders...
wonen tegenover ons. Inderdaad.
M'n broer woont nog bij ze.
Mijn familie gaat voor me door het vuur, want...
ledereen is dol op Raymond.
Je bent dit vergeten.
Papa komt zo thuis, Ally. We moeten een beetje opruimen.
Lieverd, pak je poppen van de tafel en was je handen.
Kijk eens, oma. - Ally, opruimen.
Wat een mooie pop.
Wat is dit? Een tippelaarster? - Een aerobics-instructrice.
Ally, waarom luister je niet naar me?
Dit is van Nemo's. We moeten het opeten, voordat het wegloopt.
Help Ally met handen wassen, en stuur hen weg.
Dag, jongens.
Tijd om te vertrekken. - Ik zit sport te kijken.
Ze stralen het ook door naar jouw tv.
Pa is kanaal vijf aan 't opnemen. - Wat dan?
Hij wil die kippenrestaurant-reclame hebben.
Dat restaurant is zo goed, dat die kip er gaat eten.
We hebben honger, Ray. - We gaan eten. Wegwezen.
Toe nou, Ally. Ruim je poppen op, en was je handen.
Daar is hij.
Kan ik uw bestelling opnemen?
Geinig, hè? - Je had gelijk.
Ally, ik wil dat je nu je speelgoed opruimt.
Straks krijg je geen toetje, hoor.
Oeps, geen toetje.
Ik hoef dat stomme toetje niet.
Natuurlijk wel. - Ik trek het niet meer. Los jij het op?
Ally, ga je handen wassen. Maak mama nou niet boos.
Je moet doen wat mama zegt. - Waarom?
Dat doe ik ook.
Als je je speelgoed opruimt, krijg je een snoepje.
Je moet het pas achteraf geven. - Let maar eens op.
Opruimen, lieverd.
Snoep werkt altijd. Wat heeft Debra met haar gedaan?
Laat mij maar.
Ik tel tot drie. Als je dan niet begint, mag je een week geen tv kijken.
Ik meen het. Eén, twee...
Jammer dan. Tweeënhalf.
Twee-driekwart.
Luister, Ally. Meer breuken ken ik niet.
Drie. Een week lang geen tv.
Wat is er gebeurd? - Ik heb het opgelost. Niks aan de hand.
Ik haat je.
Oké, jongens. We gaan. De voorstelling is voorbij. Kom.
Je schreeuwt toch niet tegen je kind waar anderen bij zijn?
Weet je wel hoe vernederend dat is?
Ik haat je.
Dag, moppie van me.
Ontzettend bedankt, Ray. - Graag gedaan.
Wat heb ik gedaan?
Ik heb geen moment voor mezelf gehad.
Geen tv voor Ally en ik zit met de gebakken peren.
Hoezo?
Weet je hoe mijn dag er vandaag uitzag?
'Ik wil tv kijken'. 'Nee'. 'Ik wil tv kijken'. 'Nee'.
Lunch.
'Ik wil tv kijken'. 'Nee'. 'Ik wil tv kijken'. 'Nee'. 'Dag, moppie van me'.
Dat was ik.
Neem je haar straks haar middagslaapje af?
Als een kind stout is, moet je het straffen. Wat had jij gedaan?
Ik heb geen flauw idee.
Dan moet je niet mopperen op de mensen die wel ideeën hebben.
Goed, hier heb je een idee.
'Ouderschapstraining: Wat doe je als je kind niet luistert? '
Hoe kom je hieraan? - Hij zat onder m'n ruitenwisser.
We zijn prima ouders.
Jij bent een prima ouder en ik ben je lieftallige assistent.
Goede ouders hoeven in de winkel niet te roepen: Niet met pruimen gooien.
We hebben een cursus nodig.
Het ouderschap is iets natuurlijks. Je doet ook geen cursus 'Ruiken'.
Dus jij hoeft niets meer te leren?
Mijn ouders hebben ook nooit zo'n cursus gedaan.
Ik ga ze inschrijven.
Als je kind geen medisch probleem heeft, maar toch in bed plast...
dan wil hij je misschien iets zeggen.
Ik moet plassen, zegt hij.
Het zit er op voor vanavond.
Voor jullie vertrekken, wil ik weten of er nog vragen zijn. Debra.
We hebben een dochtertje van zes. Ze is heel lief...
maar sinds een tijdje luistert ze heel slecht.
Dat is normaal. Het gaat vanzelf over.
Probeer actief naar haar te luisteren. - Doen we.
Wacht even. Actief luisteren, wat is dat?
Je kind aansporen zich verbaal te uiten zonder een vooropgestelde mening.
Begrepen. Ga je mee?
Zullen we even oefenen met een rollenspel? Ray heet je, hè?
Kom maar mee naar voren. - Doe jij het maar, Deb.
Niet zo verlegen.
Ik ben je dochter en ik weiger mee te gaan naar oma's verjaardag.
Ik ken oma toevallig, en ik snap best dat je niet mee wilt.
We doen alsof. Goed? Opletten.
Je wilt precies uitzoeken wat je dochtertje voelt. Begin maar.
Goed. Dochtertje...
je moet mee naar oma. - Ik ga niet mee.
Je moet mee. Oma is jarig.
Ik moet altijd dingen van jou.
Ik wil gewoon graag dat je meegaat. Het kan oma's laatste verjaardag zijn.
We stoppen even, Ray.
Dit is niet het moment om over oma's sterfelijkheid te praten.
Wat doe je nou? - Ik speel het spel.
Het geeft niet.
Als ik zeg dat ik altijd dingen van je moet...
dan kun jij daarop zeggen: Vind je dat je te weinig inspraak hebt?
Begrijp je?
Ik zou zoiets nooit zeggen.
Gewoon oefenen. We doen het nog eens.
M'n vriendinnetjes gaan naar 't park en ik moet naar 'n stom feestje?
Denk je dat het 'n stom feestje wordt? - Goed zo, je luistert.
Er komen alleen saaie volwassenen. Ik wil met m'n vriendinnetjes spelen.
Oma heeft van die lekkere toffees.
Kan me niks schelen. Ik wil niet.
Wat doe je nou? Sta eens op.
Waarom moet ik mee?
Waarom? - Omdat ik het zeg.
Dat zeiden mijn ouders altijd.
Het moet van mama. - Laat mama erbuiten.
Sta op. Anders... - Nou?
Een week geen tv.
Anders moet je naar een internaat.
Dreigen jullie altijd met straf? - Soms schreeuwt ze alleen.
Het zit erop voor vandaag. Tot volgende week.
Ray en Debra, wacht even. Ik wil met jullie praten.
Goed gedaan, hoor. - Het is niet mijn schuld.
Wat doe je nou? - We hebben huiswerk.
Ik ga echt geen huiswerk doen. - We hebben het aan jou te danken.
Jij stelde die vraag. - Ik wil graag iets leren.
Moet ik die oefeningen alleen doen? - Kan dat?
Nee, jij moet meedoen.
Deze keer mag jij het kind spelen. Dat gaat je vast beter af.
Durf je het aan? - Hier heb ik een goede oefening.
Je bent 12, en je weigert de sneeuw van de oprit te schuiven.
Ray, wil je de sneeuw van de oprit schuiven?
Sneeuw schuiven kan heel zwaar zijn. - Waarom vraag je het dan?
Omdat we elkaar helpen in dit gezin. - Jammer dan.
Even stoppen. - Waarom?
Speel je het kleine jochie Ray, of Ray, de grote zak?
Het liefst allebei tegelijk.
Zullen we die oefening nou even doen?
Je vindt het niet eerlijk dat je moet sneeuwruimen.
Ik moet sneeuwruimen, de vuilnis buiten zetten...
en de afwasmachine inruimen, terwijl jij nooit eens met papa naar bed gaat.
We hebben allemaal van die klusjes waar we een hekel aan hebben.
Maar kleine Ray, als je in de toekomst nog eens vindt...
dat je te veel moet doen, zeg het dan. Dan doe ik er iets aan.
Ga je nu de oprit doen? - Ik ben te moe. Ik heb gewonnen.
Het gaat niet om winnen of verliezen.
Weet je wie dat altijd zegt? De verliezer.
Ik probeer actief te luisteren, maar je doet niet mee.
Ga je dat tegen je kind zeggen? - Je zit gewoon te zieken.
Ik doe gewoon een klein jochie na. - Geen tv.
Nu doe jij het ook. Geen tv. Jij kunt het ook niet.
Je hebt gelijk. Ik breng er geen bal van terecht.
Je kunt het heus wel.
Toe nou.
Ik ga wel sneeuwruimen.
Daar gaat het niet om.
Ik heb deze aanpak zonder succes op Ally uitgeprobeerd.
Bij jou werkt het ook niet. Het werkt gewoon niet.
Maak je maar geen zorgen. Het komt wel goed. Rustig maar.
Ik zak voor het examen van die cursus, Ray.
Wat kan jou die cursus schelen. Die hebben we echt niet nodig.
Je leert niet uit een boek hoe je dat pruimen gooien moet tegenhouden.
Hoe kunnen we nou zorgen dat Ally zich gedraagt?
Het huilen gaat je goed af.
Eet een hapje mee. - Zet ze nu gewoon wat schalen neer?
Dit is voor de hele week. - Je kookt gewoon nog wat.
Tast toe. Ik warm de ziti even op.
Heb je de tweeling een schone pyjama aangetrokken?
Ik wilde ze wassen. - We hebben een wasmachine.
Sommige vlekken vereisen extra aandacht.
Misschien moet je daar een cursus in doen.
Ik heb om drie uur grootouderschaps-cursus.
Vandaag leren we 'ik heb je neus te pakken' en 'trek eens aan m'n vinger'.
Mis de seminar 'Verhuizen naar Florida' niet.
Geef die pyjama's nou maar. En de ziti.
Wat is dit, Frank? - Nog even wachten met het ijs.
Dit is onze belastingteruggave. Hij zat vast aan 't bakje.
Jij zegt steeds dat ik hem heb kwijtgemaakt. Ik eet geen ijs.
Wel waar. - Alleen calorie-arm ijs.
Je eet stiekem van mijn ijs. Dat bakje calorie-arm ijs is nog vol.
Ik zou ijs uit een schaaltje eten...
en het niet op een cheque neerzetten die zogenaamd kwijt was.
Dit doen we in de cursus.
Het was jouw schuld. - Onzin. Ik ben heel georganiseerd.
Je bent gewoon hartstikke gek.
Ze bewaart kleine stukjes wol in een schoenendoos.
Ik maak er een strop van. - Ik heb al een balk gekozen.
Ik geef je het trapje wel aan.
Wacht even. Luister.
Pa, vind je dat ma onredelijk doet? - Als er iets weg is, is 't mijn schuld.
Hij maakt er altijd zo'n bende van met z'n projecten.
Is ijs een project?
Houdt pa te weinig rekening met je? - Hoe lang ken je hem al?
Ik krijg nooit een bedankje voor alle dingen die ik doe.
Wat voor dingen doe je dan?
Ik heb dat ding toch gemaakt? - Dat is waar.
Pa vindt dat hij te weinig waardering krijgt.
Waardeer ik je niet genoeg? - Ik merk er niks van.
Pa wil vaker 'dank je wel' horen. - Ik moet 'dank je wel' zeggen.
Is dit niet genoeg?
Voor ma geldt: Geen woorden, maar daden.
Soms zijn woorden belangrijk. - Precies.
Voor mij ook.
Het spijt me dat de cheque vastzat aan de Chubby Hubby.
Dat heb je nog nooit gezegd. - Dat heeft niemand ooit gezegd.
Ik ben heel blij met je. - Dank je.
Jemig, het werkt.
De stoofpot is klaar. - Ze maakt heerlijke stoofpotten.
Ik ga een tien halen.
Voorzichtig, het is heet.
Smaakt het, Chi Chi?
Chi Chi lekker vinden.
Wat heb je gedaan?
Luister eens, Debra.
Waarom heb je dit gedaan, Ally? - O, fantastisch.
Dit is Michael's giraffe. Waarom heb je dit gedaan?
Daarom. - Ik wil een antwoord.
Actief luisteren. - Dat werkt niet.
Ik heb het net op 'n heel moeilijk stel uitgeprobeerd.
Moet je kijken. - Probeer het eens.
Moet ik het doen? - Nee, ik doe het wel.
Ally, laten we er even over praten. - Ik wil er niet over praten.
Ben je ergens boos om? - Niet in de vragende vorm.
Je bent boos.
Goed, maar je mag geen speelgoed kapotmaken.
Geen oordeel vellen.
Je bent boos, omdat...
Omdat het vroeger jouw speelgoed was.
Ik vind Michael en Geoffrey stom.
Ze krijgen te veel aandacht van ons. - Ik was dit aan het oplossen, Ray.
Ze krijgen alles.
Je bent boos, omdat ze nu ook je giraffe hebben.
Ik vond hem leuk. - Je speelde er niet mee.
Dat maakt niet uit, want hij was nog steeds van jou.
Je bent boos, omdat we niet gevraagd hebben of Michael hem mocht hebben.
Papa en mama hebben een fout gemaakt.
Dat gebeurt iedereen weleens, hè mama?
Voel je je nu beter? - Mag ik m'n giraffe terug?
Hij is kapot, lieverd. - Ik wil hem repareren voor Michael.
Zag je hoe ik dat oploste?
Ongelooflijk. Het is je gelukt.
Moet ik nog andere problemen voor je oplossen?
Wat is er nou? - Met jou is alles prima, zo te zien.
Let niet op mij. Ik ben een natuurtalent.
Jij leert het ook wel.
Doe niet zo verwaand. Als ik je niet had meegenomen naar die cursus...
had je nu nog staan roepen: Hé, geen tv.
Je baalt dat ik het eerder door heb. - Schei uit met dat 'actief luisteren'.
Sinds wanneer luister je naar me?
Het zal niet weer gebeuren.
Die kip eet kip. Dat is de grap.
Heb je ergens tissues? - We hebben zelf nog vijf dozen.
Ze zijn allemaal half leeg. Je hand blijft in de doos steken.
Je ramt je hand er ook veel te hard in.
Let op. Ma, je vindt pa spilziek. Pa, je vindt ma onredelijk.
Ik vind haar een zeurpiet.
Een zeurpiet?
Zielig, verbitterd kereltje dat je bent. - Hoe zou ik zo geworden zijn, Marie?
Ik slaap hier vannacht. - Mooi zo.
Goed gedaan, wijsneus.
Geen tv.
Dutch